เซนเซอร์ไอโอทีสำหรับการตรวจวัดค่าบริกซ์ความหวานชมพู่ชนิดไร้การสัมผัสและไม่ทำลาย ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า

โครงการวิจัย เซนเซอร์ไอโอทีสำหรับการตรวจวัดค่าบริกซ์ความหวานชมพู่ชนิดไร้สัมผัสและไม่ทำลายด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ได้นำเสนอดังรูปที่ 1 โดยได้ทำการสุ่มชมพู่มาทดสอบจำนวน 10 ผล และมีการแสดงผลผ่านหน้าจอแอลซีดีและผ่านอุปกรณ์เคลื่อนที่ด้วยแอป blynk จาการการทดสอบภายในห้องปฏิบัติการและหน้าสวนชมพู่ดังรูปที่ 4 พบว่า มีค่าความผิดพลาดจากการวัดต่ำกว่า 10% เทียบกับเครื่องตรวจวัดค่าบริกซ์ความหวานชนิดออปติคอลดังรูปที่ 3 แต่เมื่อเทียบกับเทคนิคสเปกโทรสโกปีอินฟาเรดย่านใกล้แบบไม่ทำลายแต่มีการสัมผัสวัตถุมีค่าผิดพลาดเฉลี่ยต่ำกว่า 1% จากการวิเคราะห์ที่ทำให้เครื่องตรวจสอบค่าบริกซ์ความหวานมีค่าความผิดพลาดมากเกิดจาก คลื่นความถี่รอบข้างเข้ามารบกวนขณะทำการทดสอบ จากการประเมินสามารถลดค่าความผิดพลาดได้ต่ำกว่า 5% ด้วยวิธีดังนี้ 1) การเปลี่ยนแปลงการโพลาไรซ์ของสายอากาศเดิมใช้การโพลาไรซ์แบบเชิงเส้น สามารถเปลี่ยนเป็นการโพลาไรซ์แบบวงกลมทั้งสายอากาศภาคส่งและภาครับ 2)เครื่องส่งความถี่วิทยุขนาดเล็ก มีกำลังการส่งคลื่นที่ต่ำ ส่งผลทำให้คลื่นความถี่ใกล้เคียงเข้ามารบกวนได้ง่าย และยังเกิดการสูญเสียกำลังงานในย่านความถี่สูง สามารถเปลี่ยนเครื่องส่งความถี่นี้ได้ 3)วงจรตรวจสอบและแปลงกำลังงานมีความไวในการรับสัญญาณได้ค่อนข้างดี ทำให้วงจรไม่สามารถแยกสัญญาณที่ต้องการและสัญญาณรบกวนออกจากกันได้ 4) กรณีที่ไม่เปลี่ยนเครื่องส่งความถี่วิทยุ จำเป็นต้องเพิ่มวงจรกรองความถี่ (RF Filter) และวงจรไดเร็คชั่นแนลคลอปเลอร์ (Directional coupler) เพื่อบล็อกสัญญาณรบกวนและเพิ่มความแม่นยำให้แก่เครื่องตรวจสอบ และ 5) การเปลี่ยนคลื่นความถี่ใช้งาน อาจใช้ที่ช่วงความถี่ต่ำกว่าหรือสูงกว่า เช่น 300 MHz หรือ 4 GHz เป็นต้น

หน่วยงานที่รับผิดชอบ:สถาบันวิจัยและพัฒนา

คลิกเพื่ออ่านรายละเอียดเพิ่ม:เซนเซอร์ไอโอทีสำหรับการตรวจวัดค่าบริกซ์ความหวานชมพู่ชนิดไร้การสัมผัสและไม่ทำลาย ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า pdf.